ALFABET

UWAGI:

• Litery k i w występują w wyrazach pochodzenia obcego, np. kilógramo, web.
• Znaki ch, ll, ñ są charakterystyczne dla alfabetu hiszpańskiego, np. chocolate, ella, niño.
• Po literze q zawsze występuje u, np. querer.
• Niektóre spółgłoski, c, n, r mogą występować podwójnie obok siebie, np. construcción, innato, cucharra.

SPECJALNE ZNAKI ORTOGRAFICZNE

• Znaki zapytania i wykrzykniki umieszczane są na początku i na końcu zdania, np. ¡Qué guapa eres!, ¿Dónde vives?
• Znaki graficzne oznaczające akcentowanie, np. María, alimentación.
• Kreska falista nad n, np. niño, cariño.

AKCENTOWANIE

RODZAJE AKCENTÓW:

• agudo - ostry - na ostatnią sylabę, np. cantar, hablar, comedor, feliz
• llano - na przedostatnią sylabę, np. carpeta, cantas, hablan, estudiante
• esdrújulo - na trzecią sylabę od końca, zaznaczony, np. mínimo, película, llámame, última
• sobreesdrújulo - na czwartą sylabę od końca, zaznaczony, np. escríbemelo.

AKCENT GRAFICZNY (TILDE) UMIESZCZAMY NAD WYRAZAMI:

• typu "agudo", które kończą się na samogłoskę, n lub s, np. canté, habló, comí, sofá
• typu "llano", które kończą się na spółgłoskę różną od n lub s np. púber, níquel, árbol, Cádiz
• typu "esdrújulo" i "sobreesdrújulo" jw.

AKCENTOWANIE WYRAZÓW ZŁOŻONYCH:

Wyrazy złożone podlegają indywidualnym regułom akcentowania, niezależnie od zasad akcentowania każdego słowa, np. balón + cesto → baloncesto, así + mismo → asimismo.

Przysłówki zakończone na -mente zachowują akcent (lub jego brak) z przymiotnika, np. único - únicamente, casual - casualmente.
Wyjątki: féliz - felizmente.

WYRAZY ZMIENIAJĄCE ZNACZENIE POPRZEZ DODANIE AKCENTU:

• Wyrazy jednosylabowe z reguły nie są akcentowane. Są jednak takie, które po dodaniu akcentu zmieniają znaczenie.

WYRAZY JEDNOSYLABOWE
dé - daję/daje (subjuntivo, 1 lub 3 os. l. poj. dar)	de (przyimek)
él - on (zaimek osobowy 3 os. l. poj.)	el (rodzajnik określony, r. męski)
más - więcej (przysłówek miary)	mas = pero - ale
mí - mi, mnie (zaimek osobowy 1 os. l. poj.)	mi - mój/moja/moje (zaimek dzierżawczy 1 os. l. poj.)
ó - lub (gdy znajduje się między liczbami)	o - lub
sé - wiem (presente, os. l. poj. saber); bądź (imperativo, 2 os. l.poj. ser)	se - się (zaimek zwrotny 3 os. l. poj./mn.)
sí - tak; siebie (zaimek osobowy 3 os. l. poj./mn.)	si - jeśli, jeżeli
té - herbata	te - tobie (zaimek osobowy 2 os. l. poj.); się (zaimek zwrotny 2 os. l. poj.)
tú - ty (zaimek osobowy 2 os. l. poj.)	tu - twój/twoja/twoje (zaimek dzierżawczy 2 os. l. poj.)

• aún = todavía - jeszcze
  aun = incluso - nawet
• sólo - tylko
  solo - sam
• qué, quién(es), cuál(es), cómo, cuándo, cuánto/a/os/as, dónde - jako formy pytające lub wykrzyknienia
  que, quien(es), cual(es), como, cuando, cuanto/a/os/as, donde - jako zaimki względne
• Por qué - dlaczego (w pytaniu)
  porque - dlaczego (wodpowiedzi)
  el porqué - przyczyna

FORMOWANIE LICZBY MNOGIEJ

• Do wyrazów typu "agudo", które kończą się na í lub ú dodajemy es, (zasada nie zawsze musi być przestrzegana) np. esquí - esquís, tabú - tabúes; wyrazy zakończone na n lub s tracą akcent graficzny, np. adiós - adioses, pabellón - pabellones.
• Do wyrazów zakończonych na y dodajemy es, np. rey - reyes, ley - leyes.
  WYJĄTKI: jersey - jerséis.
• Wyrazy typu "llano" zachowując akcent graficzny, zmieniając się w wyrazy typu "esdrújulo", np. árbol - árboles, púber - púberes.
  WYJĄTKI: régimen - regímenes, espécimen - especímenes; carácter - caracteres.